Иванчо и Грозданчо били в клас. Иванчо нямал уши и Грозданчо му се присмивал постоянно, но Иванчо се разревал. Влязла госпожата и го попитала:
– Иванчо, защо плачеш?
– Защото Грозданчо ми се подиграва, че нямам уши! – казал Иванчо.
– Грзоданчо, ако пак го направиш, ще викна майка ти в училище! – казала госпожата.
– Добре! – казал Грозданчо.
Започнали разговор Иванчо и Грозданчо:
– След 10, 20 години ще имаш деца и трябва да им четеш нещо! – рекъл Грозданчо.
– Да, ще им чета! – отговорил му Иванчо.
– Ами като станеш на 60, 70 години няма да виждаш добре! – казал Грозданчо.
– Ами ще сложа очила. – рекъл Иванчо.
– На какво ще ги сложиш тези очила бе, Иванчо?
Следваща страница: Нощ. Жената треп…
Предишна страница: Пловдивските чин…
Иванчо и Грозданчо б…
{ 0 comments… add one }
